وای وطن و هشكين دار

بامری ،  از طوایف بلوچستان ، نیم کوچنده و ساکن جنوب شرقی ایران . مرکز اصلی این طایفة مستقل ، منطقة عمومی دَلگان ، عمدتاً مغرب بمپور * تا هامون جازموریان است (فیروزان ، ص 33) لیکن گروههای دیگری با نام همین طایفه ، در شهرستانهای کهنوج (سازمان برنامه و بودجه ، 1363 ش ، ج 5، بخش 16، ص 154)، خاش (مرکز آمار ایران ، ص 27)، زابل ، و حتی بلوچستان پاکستان شناسایی شده اند (افشار سیستانی ، ص 122ـ127).

برخي از پژوهشگران بر اين باورند كه براهويي از واژه ((ابراهيم)) ، نام يكي از بزرگان براهويي گرفته شده است كه به صورت ((براهم)) و(( براهو)) در آمده است؛ چنانكه كردان غرب ايران هم ابراهيم را ((برو)) مي خوانند.

 این طایفه از بزرگترین قوم های بلوچ می باشد در کتاب های تاریخی ایران این قوم را اولین آریایی ها در ایران شناخته اند. در بعضی کتب نقل شده کلمه ناروئی برگرفته شده از کلمه نهروان ( شهری که اکنون در عراق است ) گرفته شده که این قوم از نهروان عراق اولین بار پا به این منطقه گذاشتند و بعد ها به نام نهروئی و سپس ناروئی شناخته شدند.

مرکز و دارالحکومه مکران  شهر قصرقند بوده و  مکران   با همراهی  کیچ  جمعا" به کیچ و مکران   موسوم بوده است   اگر چه مکران  اغلب به کل    منطقه  کیچ و مکران اطلاق می شده است  . حوزه قصرقند  در تاریخ و ادبیات قوم بلوچ جایگاه   برجسته ای دارد  و بر اساس روایاتی خواستگاه اصلی    قوم بلوچ   همین منطقه بوده است

معرفی محمد انور بیجارزهی به طور کامل

لطفا به ادامه مطلب بروید

روستای میرآباددرپنج كیلومتری غرب بمپوروسی كیلومتری غرب شهرستان ایرانشهرودرمسیر جاده ایرانشهربه دلگان ولاشار(نیكشهر)ومسيرجديدترانزيت ايرانشهر-بندرعباس واقع شده است. ازنظرشرایط اقلیمی مثل سایرنقاط مركزی بلوچستان دارای آب وهوایی گرم وخشك است كه زمستان آن بسیارسردوخشك وتابستان آن نیزبسیارگرم وسوزان است.فقط درماههای مردادو شهریورازپدیده مونسون متأثراست كه دراین دوماه هوای آن بسیارشرجی می شودكه این موقع ازسال رادراصطلاح محلی خرماپزان می گویند.

*زمان عروسی بلوچ ها معمولا در بهار ازدواج می کنند؛ بهارگاه. این زمان البته تا زمان رسیدن خرما به عنوان محصول مهم و استراتژیک آنها متغییر است و به همین دلیل عروسی های بلوچی تا شهریورماه نیز ادامه دارد.

* مراحل عروسی
مراسم ازدواج در بلوچ ها نیز تابع رسم و رسوم ایرانی است و تفاوت هایی جزیی در اجرا دارد. این تفاوت ها شاید در نحوه خواندن آن رسم نمود پیدا کند وگرنه همین وقایع برای عروسی در سایر اقوام نیز اتفاق می افتد. بنابراین بر اساس رسم بلوچ ها می توان در عروسی های کنونی نیز 8 مرحله را که در ادامه آمده است دید. «گِندونِن»( به کسر گاف و نون) ، «هِبَرجنی» که به نوعی همان بله برون است. «بربند مال» که مراسمی برای تعیین مال عروس و مهریه است. «جُل بندی» که در آن عروس برای رفتن به مراسم عروسی بسط می نشیند و نباید کسی او را در این مدت ببیند. «حِنا دوزوکی» که حنابندان غیررسمی پیش از شب حنابندان است. «حِنا راستکی» که مراسم حنابندان اصلی است. «سرآپی» یا «سرآب» و «مشاطه» که به آماده کردن عروس و داماد مربوط است. و سرانجام «شب یکجایی» که در آن داماد و عروس یکخانه می شوند و زندگی مشترک از این نقطه آغاز می شود.
* «گِندونِن»؛ «گِند» در بلوچی به معنای دید و«نِن» نیز به معنای نشستن است. بنابراین، این عنوان بر مراسمی گذارده شده است که در آن بزرگان خانواده پسر نزد خانواده دختر می روند و در مجلسی که گرد هم آمده اند موضوع علاقه مندی خانواده پسر به دختر آن خانواده را اعلام و خواستگاری را اعلام می کنند. به طور معمول و به شکل کاملا سنتی همچنان پسرهای بلوچ بر اساس توصیه خانواده ازدواج می کنند. مادر و در کل خانواده پسر دختری را مد نظر قرار می دهد و سپس برای آغاز مراحل عروسی این موضوع در مراسم گِندونِن مطرح می شود. گاه خانواده پسر برای طرح این موضوع باید به سراغ کدخدای محل سکونت خانواده دختر بروند و گاه باید ریش سفید یا بزرگ محل یا فامیل این مهم را به انجام برساند. به هنگام برپایی مراسم گِندونِن نیز با توجه به وسع خانواده بزرگانی به مجلس حضور می یابند که نشان از بزرگی خانواده پسر داشته باشد. گاه ممکن است برای نشان دادن شان خانواده تعداد نفرات به 100 و بیش از آن نیز برسد. در این مرحله مراسم «حلقه کنان» کخ نوعی نشان گذاری بر عروس است نیز به اجرا گذارده می شود و خانواده داماد حلقه ای انگشتری به همراه ساعت و طلا به عروس هدیه می دهند.

تفتان یک کوه آتشفشانی نیمه خاموش فرسایش شده در منطقه جنوب شرقی ایران (سیستان و بلوچستان) می‌باشد. ارتفاع این قله از سطح آب های آزاد در حدود چهار هزار متر می‌باشد و بلندترین قله در منطقه جنوب شرقی ایران است. نزدیکترین شهر به تفتان خاش نام دارد.

* تفتان در زبان پارسی به معنای : مکان حرارت

براساس تحقیقات به عمل آمده درمورد وجه تسمیه اين شهرستان نظرات مختلفی مطرح است بعضی ها معتقدند در هنگام بارندگی سرشاخه های فرعی زیادی در طول مسیر جریان رودخانه از اطراف به آن افزوده می شده وسرآن از هر طرف بازبوده وبهمین دلیل این منطقه را  سربازنامیده اندوگروهی دیگر دلیل نامگذاری آنرا بعلت وجود آدمهای سرشناس که  ازطوایف مختلف وگوناگون دراین منطقه زندگی می کردندوبه اصطلاح محلی سر(افرادبزرگ)باز(زیاد)نامیده اندوهمچنین به اعتقاد بعضیهابعلت دارابودن کوههای بلندومرتفع که اطراف منطقه رابصورت حصارفراگرفته وفضای بالای آن بازبوده،نام سربازرابرآن نهاده اند.

در شمال غربی بلوچستان و در طول مرز با استان کرمان منطقه ای دیده می شود که از کوهها و دشتهای خشک و کویری و بیابانی تشکیل شده است.

گستردگی آن از جنوب سرجنگل و شرق فهرج، تا شمال بمپور می باشد که جایگاه ویژه و ارزشمندی در سطح کشور دارد.

در این منطقه دو چاله لوت و چاله جازموریان قرار دارند.